Przejdź do komentarzy

Chemikalia powodujące raka

W UE nieustannie trwają prace nad określeniem, które chemikalia powodują raka. Wiadomo, że niektóre chemikalia powodują choroby i z tego względu podlegają ścisłym przepisom w celu ochrony osób, które mogą być na nie narażone.

Większość ludzi wie, że niektóre czynniki, z którymi powszechnie stykamy się na co dzień, takie jak np. dym tytoniowy czy promieniowanie ultrafioletowe emitowane przez słońce, powodują raka.

Kolejnym dobrze znanym przykładem jest azbest i z tego powodu jego stosowanie podlega rygorystycznej kontroli. Główną przyczyną raka płuc jest palenie tytoniu, ale narażenie na azbest także stanowi jeden z kluczowych czynników ryzyka zawodowego związanego z wystąpieniem tej choroby. Tym niemniej znacznie więcej substancji, o których większość ludzi nigdy nie słyszała, zostało sklasyfikowanych w UE jako substancje rakotwórcze. 

Ryzyko i narażenie na chemikalia

Osoby martwiące się z powodu narażenia na substancje rakotwórcze powinny mieć świadomość, że sklasyfikowanie danej substancji jako rakotwórczej niekoniecznie oznacza, że stosowanie produktu, który ją zawiera, jest powodem do niepokoju.

To, czy ktoś zachoruje na raka, będzie zawsze zależało zarówno od dawki, jak i narażenia – innymi słowy od ilości substancji, z którą dana osoba się styka, częstości i sposobu kontaktu.

Jeżeli substancja nie jest uwalniana do środowiska lub nie jesteśmy na nią narażeni, nie będzie stanowiła zagrożenia. Od samego trzymania paczki papierosów nikt nie zachoruje na raka, ale wypalenie wielu papierosów w dłuższym okresie może się do tego przyczynić.

Prawdopodobieństwo zachorowania na raka powodowanego przez określoną substancję chemiczną zależy od wielu czynników, w tym m.in. od:

  • rodzaju substancji chemicznej, na którą dana osoba była narażona;
  • wielkości dawki, na jaką była narażona;
  • częstości, czasu i drogi narażenia;
  • długości okresu narażenia na substancję chemiczną;
  • ogólnego stanu zdrowia i genów osoby narażonej;
  • ewentualnego narażenia na inne substancje, które mogą powodować raka.

Działania podejmowane przez UE

W przypadku istnienia dowodów, że dana substancja powoduje raka, zostanie ona odpowiednio sklasyfikowana. Podlega ona wówczas uzgodnionym na szczeblu UE ograniczeniom dotyczącym sposobu jej stosowania.

W UE nieustannie trwają prace mające na celu stwierdzenie, które substancje mogą powodować raka i inne szkodliwe skutki. Przedsiębiorstwa przekazują informacje na temat stosowanych przez siebie chemikaliów. ECHA przeprowadza następnie badania przesiewowe i nadaje priorytet substancjom o największym znaczeniu, takim jak substancje powszechnie stosowane, z którymi mogą stykać się konsumenci, pracownicy lub środowisko. Więcej informacji na temat funkcjonowania przepisów zamieszczono na stronie „How are chemicals controlled?” (Jak kontroluje się chemikalia?)

Przykładowe chemikalia, o których wiadomo, że powodują raka, to:

 

1,4-dichlorobenzen (DCB) był od lat stosowany w odświeżaczach powietrza i dezodorantach w toaletach publicznych, mieszkaniach i biurach. Obecnie wiadomo, że może powodować raka wątroby i jego stosowanie w wyżej wymienionych celach jest w UE zakazane. Zakaz ten jest korzystny nie tylko dla konsumentów używających odświeżaczy powietrza w swoich domach, ale także dla osób pracujących w miejscach, gdzie stosowane są odświeżacze powietrza.

Kolejnym przykładem są związki chemiczne zwane barwnikami azowymi, które mogą uwalniać powodujące raka substancje chemiczne zwane aminami aromatycznymi. Od 2003 r. ograniczono stosowanie barwników azowych w wyrobach włókienniczych i skórzanych mających styczność z ludzką skórą.

W większości wypadków substancja sklasyfikowana w UE jako powodująca raka podlega ograniczeniu, a jej sprzedaż konsumentom jest zakazana. 

Dowiedz się więcej


Route: .live2